80ό Φεστιβάλ Βενετίας: Έλβις Πρίσλεϊ, Λέοναρντ Μπέρνσταϊν και… άρωμα Ελλάδας

Έλβις Πρίσλεϊ, Εντσο Φεράρι και Λέοναρντ Μπερνστάιν. Οι βιογραφίες έχουν την τιμητική τους στη φετινή Μόστρα, αφού τρεις μεγάλες προσωπικότητες που σημάδεψαν τον 20ο αιώνα, εμφανίστηκαν στις οθόνες του 80ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας συγκεντρώνοντας θετικές, αλλά και αρκετές αρνητικές, κριτικές.

Ο Εντσο Φεράρι, ο θρυλικός ιδρυτής της ομώνυμης ιταλικής αυτοκινητοβιομηχανίας ενσαρκώθηκε από τον ‘Ανταμ Ντράιβερ στην ταινία «Ferrari» του Μάικλ Μαν. Οι αγώνες ταχύτητας που λάτρευε, το εργοστάσιο του, το ψυχικό βάρος της πρόωρης απώλειας του γιου του, Ντίνο, αλλά και η θυελλώδης ερωτική του ζωή (ζούσε παράλληλα σε δύο σπίτια με δύο διαφορετικές γυναίκες) αποτυπώνονται στην ταινία του Μαν η οποία σε γενικές γραμμές εκθειάστηκε για την αφηγηματική της δύναμη και τις ερμηνείες του Ντράιβερ και της Πενέλοπε Κρουζ η οποία υποδύεται την γυναίκα του.

Δεν ισχύει όμως το ίδιο για την βιογραφία του Λέοναρντ Μπερνστάιν, «Μαέστρο», που σκηνοθέτησε ο Μπράντλεϊ Κούπερ κρατώντας για τον εαυτό του τον ρόλο του εμβληματικού σύνθετη και διευθυντή ορχήστρας. Η ταινία δυστυχώς φωτίζει ελάχιστα το πλούσιο μουσικό έργο του Μπερνστάιν, και επικεντρώνεται στις σχέσεις με τη γυναίκα του και τους κρυφούς εραστές του.

Μάλιστα, περισσότερες αντιδράσεις έχει προκαλέσει η προσθετική μύτη του πρωταγωνιστή για τις ανάγκες της ταινίας προκειμένου να μοιάζει περισσότερο με τον διάσημο διευθυντή της Φιλαρμονικής της Νέας Υόρκης, παρά η ερμηνεία του. Με τους επικριτές να κάνουν λόγο για προσβλητικά εβραϊκά στερεότυπα, καθώς ο Μπερνστάιν ήταν Εβραίος. Ωστόσο, ο Κούπερ έχει την υποστήριξη των παιδιών του συνθέτη, που έχουν εκφράσει την ικανοποίησή τους για τη κινηματογραφική μεταφορά της ζωής του πατέρα τους.

Μέτρια η «Πρισίλα» της Σοφίας Κόπολα

Μέτρια ήταν τα σχόλια και για την «Πρισίλα» της Σοφία Κόπολα η οποία είναι βασισμένη στο βιβλίο της Πρισίλα Πρίσλεϊ «Ο Έλβις και εγώ» που κυκλοφόρησε το 1985 και καταγράφει αποσπασματικά επεισόδια της κοινής ζωής του Έλβις και της Πρισίλα Πρίσλεϊ.

Σε αληθινά πρόσωπα βασίζονται και οι ταινίες «Comandante» του Ιταλού Εντοάρντο ντε ‘Αντζελις με πρωταγωνιστή τον Πιερφρανσέσκο Φαβίνο που άνοιξε και τη φετινή διοργάνωση και «Promised Land» του Δανού Νικολάι Αρσέλ. Η πρώτη αφηγείται την αληθινή ιστορία του Σαλβατόρε Τοντάρο, διοικητή υποβρυχίου στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο οποίος ύστερα από σκληρή ναυμαχία με βελγικό πλεούμενο αποφασίζει όχι απλώς να σώσει το εχθρικό πλήρωμα αλλά και να το οδηγήσει σε ασφαλές λιμάνι.

Στη δεύτερη που προβλήθηκε τις πρώτες μέρες του επετειακού Φεστιβάλ, ο Μαντς Μίκελσεν συνεργάζεται και πάλι με τον Αρσέλ («Ο Έρωτας της Βασίλισσας» ) και ενσαρκώνει ένα πραγματικό πρόσωπο του 18ου αιώνα, τον Λούντβιχ Κάλεν: έναν μοναχικό λοχαγό ταπεινής καταγωγής, που είναι αποφασισμένος να κυνηγήσει το όνειρό του με κάθε κόστος. Ζητά την άδεια του Βασιλιά, ώστε να καλλιεργήσει τον αφιλόξενο χερσότοπο της Γιουτλάνδης και να δημιουργήσει εκεί μια βασιλική αποικία, με αντάλλαγμα να του δοθεί ένας τίτλος ευγενείας. Ο Μίκελσεν στη δανέζικη αυτή υπερπαραγωγή εποχής, έκλεψε τις εντυπώσεις με την ερμηνεία του προσελκύοντας τα φώτα της δημοσιότητας.

Εγκωμιαστικές κριτικές για το «Poor Things» του Γ.Λάνθιμου

Το γεγονός της φετινής Μόστρα πάντως είναι η ταινία του Γιώργου Λάνθιμου «Poor Things», η οποία έχει λάβει μόνο θετικές κριτικές, γεγονός εξαιρετικά σπάνιο για φεστιβαλική πρεμιέρα. Όλοι εδώ στο Λίντο μιλούν με ενθουσιασμό για την ευφάνταστη και τολμηρή σκηνοθεσία του Έλληνα δημιουργού, τις υπέροχες ερμηνείες της Έμμα Στόουν και του Γουίλεμ Νταφόε, την εκθαμβωτική φωτογραφία και βέβαια το αιχμηρό, ερωτικό, φεμινιστικό και πολιτικό θέμα που συζητείται καθημερινά σε όλα τα πηγαδάκια, ενώ η ταινία θεωρείται ένα από τα φαβορί για τα μεγάλα βραβεία της διοργάνωσης. Η Guardian κάνει λόγο για ένα «βιρτουοζικό κωμικό έπος» , το Variety για μια «λαχταριστή ιστορία ενηλικίωσης σαν καμία άλλη», το TIME για ένα «διεστραμμένο γοτθικό παραμύθι» και το Hollywood Reporter για μία «φανταστική Οδύσσεια».

Η γιορτή του ελληνικού σινεμά στη Βενετία

Το απόγευμα της Κυριακής 3 Σεπτεμβρίου το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου με την υποστήριξη του Υπουργείου Τουρισμού οργάνωσαν κοκτέιλ στο Λίντο για να τιμήσουν τους Έλληνες δημιουργούς οι οποίοι τα τελευταία χρόνια κάνουν αισθητή την παρουσία τους σε όλα τα διεθνή φεστιβάλ, κερδίζοντας συχνά και σημαντικά βραβεία.

Οι διευθυντές των φεστιβάλ του Βερολίνου, του Λοκάρνο, του Κάρλοβυ Βάρι, του Ρότερνταμ, της Τραϊμπέκα μίλησαν με τα θερμότερα λόγια για την δυναμική του ελληνικού κινηματογράφου, ενώ παραγωγοί από όλοι την Ευρώπη συναντήθηκαν με Έλληνες συναδέλφους τους με σκοπό μελλοντικές συνεργασίες. Αξιοπρόσεκτο είναι επίσης το ενδιαφέρον που έδειξαν για γυρίσματα στην χώρα μας.

Ο Γιώργος Λάνθιμος είχε ήδη αναχωρήσει από τη Βενετία για το φεστιβάλ του Telluride των ΗΠΑ, την ταινία όμως εκπροσώπησε ο μοντέρ Γιώργος Μαυροψαρίδης και ο συμβολαιογράφος Γιώργος Στεφανάκος ο οποίος κάνει την παρθενική κινηματογραφική του εμφάνιση στο «Poor Things» (θα ακολουθήσει κι άλλη) με ένα μικρό αλλά εξόχως απολαυστικό ρόλο.

Γιούχαραν τον Γούντι Άλεν

Μιά δυσάρεστη έκπληξη περίμενε τον σκηνοθέτη Γούντι Αλεν το βράδυ της Δευτέρας στο Λίντο, όπου προβάλλεται εκτός συναγωνισμού η τελευταία ταινία του, «Γυρίσματα της τύχης».

Την ώρα της επίσημης πρεμιέρας της ταινίας στην Σάλα Γκράντε και ενώ ο Γ. Αλεν πριν μπει στην αίθουσα φωτογραφιζόταν πάνω στο κόκκινο χαλί, ομάδα 50 περίπου νεαρών ατόμων άρχισε να φωνάζει συνθήματα εναντίον του στα ιταλικά.

Σε ερώτηση του Βήματος για το περιεχόμενο των συνθημάτων αναφέρθηκε ότι αφορούσαν τα «σεξουαλικά σκάνδαλα» που από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, ταλαιπωρούν τον Γούντι Αλεν, αν και ο ίδιος δεν έχει ποτέ δικαστεί.

Θυμίζουμε ότι όλα ξεκίνησαν όταν ο Γούντι Αλεν σύναψε ερωτική σχέση με την 35 χρόνια μικρότερη του Σουν Γι, θετή κόρη της πρώην συζύγου του, Μία Φάροου. Με την Σουν Γι παραμένει παντρεμένος.